Przekazane tu informacje nie mają na celu udzielania porad medycznych. Zawarta tu wiedza jest w miarę poprawna, lecz może być niewyjaśniona do końca. Autor nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne skutki nieprawidłowego wykorzystania przedstawionych tu informacji.

Dawki zdrowotne miodu w kuracji dziennej. miód
1. Oseski od pierwszego tygodnia życia 5 g, niemowlęta 7 g. Jednak wg naukowców z USA miód może powodować zatrucia dzieci poniżej pierwszego roku życia bakterią Clostridium botulinum. Bakterie te namnażają się w jelitach i uwalniają toksyny prowadząc do choroby zwanej botulizmem dziecięcym. Przeważnie ta choroba dotyczyła dzieci, które zostały odstawione od karmienia piersią. Trzeba wiedzieć , że ta choroba występuje bardzo rzadko. Zalecenia niepodawania niemowlętom miodu powinny być ponownie rozpatrzone, ponieważ wg innych naukowców bakteria Clostridium botulinum występuje w glebie, kurzu, powietrzu, na warzywach i owocach. Spory bakterii wykrywano też w świeżym , przetworzonym mięsie, przetworach warzywnych i owocowych. Przetrwalniki bakterii odporne są na wysokie temperatury, powyżej 100°C. Wobec tego zakaz spożywania miodu przez najmłodszych jest nie logiczny, skoro bakterie te występują w powietrzu i innej żywności. Starsze dzieci posiadają już naturalną ochronę w organizmie, które zapobiegają rozwojowi tej bakterii.
2. Dzieci do 16 lat 10-50 g dziennie.
3. Dorośli 50-100 g dziennie.
Łyżeczka miodu to ok. 10 g, łyżka to ok. 20 g
Kaloryczność miodu

rozpoznanie miodu Miód jest produktem wysokokalorycznym, ale ma mniej kalorii niż cukier. Ze 100 gram miodu do organizmu dostarczymy 315 kcal. Natomiast 100 gram cukru dostarczy nam 400 kcal. Dlatego też, gdy już musimy słodzić, to zastępujmy cukier miodem.

Właściwości zdrowotne miodów
miód Miód w pewnym stopniu ma działanie podobne do antybiotyku. Hamuje bądź niszczy rozwój bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, grzybów, wirusów, pierwotniaków, paciorkowców. Wg badań aktywność antybiotyczna miodu wzrasta do 220 razy gdy rozcieńczymy go z wodą.
Miód pomaga przy chorobach narządu wzroku. Miód zwalcza drobnoustroje, zalecany jest w leczeniu zapalenia spojówek, rogówki, jęczmienia, których przyczyną są ropotwórcze gronkowce i paciorkowce.
Miód jest dobry na choroby skóry. Ma działanie antybiotycznie, przyspiesza gojenie ran, oparzeń, odmrożeń, zabezpiecza je przed zakażeniem bakteriami oraz drobnoustrojami. Poprawia odżywianie tkanek, oczyszcza rany. Posiada więc właściwości przeciwzapalne, regenerujące oraz przeciwbólowe. Ze względu na te właściwości miód stosowany jest do leczenia oparzeń, odmrożeń skóry, trudno gojących się ran, owrzodzeń, czyraków i wyprysków.
Miód w chorobach układu krążenia. Posiada dużą zawartość cukrów prostych (glukozy i fruktozy), mikroelementów oraz enzymów, które mają dobry wpływ na schorzeniach układu krążenia. Glukoza dostarcza sercu energię. Fruktoza zaś jest magazynowana jako glikogen w wątrobie, stanowi rezerwę energetyczną organizmu. Miód poprawia pracę serca, rozszerza naczynia wieńcowe serca, obniża ciśnienie krwi, usprawnia krążenie. Zapobiega powstawaniu obrzęków poprzez zwiększone wydzielanie moczu. Zmniejsza napięcie nerwowe, polepsza sen oraz ogólne samopoczucie.
Miód w chorobach układu moczowego. Działa moczopędnie, zwiększa przepływ naczyniowy w nerkach zapobiegając powstawaniu złogów, zmniejsza obrzęki spowodowane niewydolnością nerek. Zalecany jest jako środek wspomagający w chorobach układu moczowego (ostre i przewlekłe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, przy kamicy nerkowej).
Miód wspomagający choroby układu nerwowego. Wzmacnia układ nerwowy, działa uspokajająco, poprawia samopoczucie. Stosuje się go w leczeniu nerwic, apatii, depresji, pobudzenia nerwowego, wyczerpania nerwowego, bezsenności, nadpobudliwości.
Miód i choroby układu oddechowego. Stosowany jest w zapobieganiu i leczeniu układu oddechowego. Ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, przeciwalergiczne, wykrztuśne, uodporniające. Stosowany jest w leczeniu stanów przeziębieniowych, chrypki, kaszlu, zapalenia gardła, pyłkownicy na tle alergicznym, suchości w gardle, zapalenia zatok, kataru, podwyższonej temperatury.
Miód stosowany choroby układu pokarmowego. Poprawia procesy trawienne żołądka, przemianę materii, przyspiesza gojenie wrzodów, łagodzi skutki stresów, poprawia sen. Skraca czas trwania biegunek. Miód zmniejsza szkodliwe działanie używek: kawa, herbata, tytoń, alkohol. Odżywia komórki wątrobowe i działa odtruwająco na organizm. Stosowany jest przy leczeniu w choroby wrzodowej żołądka, dwunastnicy, w nieżytach żołądka, zapaleniu jelit, biegunkach, zaparciach, zapaleniu wątroby oraz woreczka żółciowego.

Mleczko pszczele jest najcenniejszym produktem. Wydzielają go pszczoły z gruczołu mieszczącego się na głowie między 6, a 14 dniem życia. Mleczkiem tym pszczoły karmią swoje larwy jedynie przez trzy dni. Natomiast larwę, która ma zostać królową, karmią cały czas. O mocy odżywczej mleczka świadczy fakt, że zwykłe pszczoły żyją 40 dni, a królowe od 4 - 7 lat (sporadycznie 10 lat). Mleczko stosowane jest w leczeniu: arteriosklerozy, objawów starzenia się, problemów trawiennych, zaniku tkanek, w chorbacg skóry. Zalecany jest na oziębłość płciową i na impotencję.

Propolis (kit pszczeli)
Jest to lepka, żywiczna substancja o barwie brunatno-zielonkawej. Silne właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne propolisu zabezpiecza to pszczoły przed bakteriami, zakażeniami, pleśniami i innymi mikroorganizmami. Używany przez pszczoły służy do pokrywania nim elementów wewnętrznych ula oraz uszczelniania gniazd.
Propolis wytwarzany jest przez pszczoły z substancji żywicznych pączków (olejków) niektórych drzew. Młode pączki drzew pokryte są substancją chroniącą je przed bakteriami, roztoczami, grzybami, owadami itp. Propolis dobrze rozpuszcza się w alkoholu etylowym, co ułatwia sporządzanie leczniczych ekstraktów.
Właściwości lecznicze propolisu.
W propolisie występuje kilkaset różnorodnych związków chemicznych: flawonoidy, kwasy aromatyczne, estry, alkohole, aldehydy, sterole, kwasy tłuszczowe, mikroelementy i inne. Propolis ma zdolność niszczenia bakterii, grzybów chorobotwórczych, wirusów i pierwotniaków. Właściwości propolisu pomagają przy leczeniu ciśnienia, wydzielaniu żółci, odtruwaniu wątroby, leczeniu wrzodów i ran.
Hamuje rozwój szczepów bakteryjnych odpornych na działanie antybiotyków. Dlatego używany jest jako naturalnym antybiotyk, na który organizm człowieka nie uodparnia się, ponieważ propolis zbierany jest za każdym razem z innych roślin i ma zawsze inny skład. Na syntetyczny antybiotyk organizmy ludzkie uodparniają się.
Propolis surowiec - małą ilość surowego propolisu żuć kilka razy dziennie.
Wskazania: parandotoza, zapalenie jamy ustnej, tchawicy.

Pyłek i pierzga pszczela
pierzga Pyłek kwiatowy tak samo jak miód jest podstawowym pokarmem pszczół. Pyłek zawiera białko, tłuszcze, sole mineralne, witaminy, kwasy organiczne i hormony. Znoszony do ula pyłek przeznaczony jest na bieżące potrzeby pokarmowe oraz na zapasy. Świeży pyłek składany jest do komórek, ubijany i pokrywany miodem (pierzga).
Właściwości odżywcze pyłku wynikają z bogatego składu chemicznego. Są to: węglowodany, tłuszcze, białka, składniki mineralne, witaminy, rutyna, olejki eteryczne, fitocydy, antybiotyki-inhybiny, hormony, enzymy, kwasy organiczne.
Węglowodany - to przede wszystkim fruktoza, glukoza, maltoza, oraz w mniejszej ilości: arabinoza, ryboza, izomaltoza i wiele innych. W pyłku występuje 12 kwasów tłuszczowych, między innymi: kwas palmitynowy, linolowy, linoleowy, arachidonowy. W pyłku wykryto 32 aminokwasów: fenyloalanina, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, treonina, walina, alanina, prolina, seryna, histydyna, glicyna i inne. Zawartość aminokwasów w pyłku dochodzi do 12%. Pyłek jest bogaty w wiele składników mineralnych: makroelementów i mikroelementów. Wyodrębniono: potas, fosfor, wapń, magnez, sód, krzem, mangan, żelazo, miedź, cynk, jod, selen i inne. W pyłku pszczelim występują witaminy: A, B1, B2, B3, E, C, B6, PP, P, D, H, B12, kwas foliowy, inozytol, biotynę, kwas pantotenowy, kwercytynę.
Inne składniki
Enzymy: amylaza, inwertaza, fosfatazy, peroksydazy i inne. Kwasy organiczne: jabłkowy, mlekowy, cytrynowy, winowy, szczawiowy, bursztynowy i wiele innych.
Właściwości odżywcze i lecznicze pyłku pszczelego.
Pyłek jest bardzo najwartościowym i odżywczym produktem roślinnym, który korzystnie wpływa na zdrowie człowieka.
Badania potwierdziły następujące właściwości pyłku:
Odżywcze - pyłek stanowi bardzo cenną odżywkę uzupełniającą dzienne racje żywnościowe w aminokwasy, biopierwiastki, witaminy. Zalecany jest osobom ciężko pracującym w szkodliwych warunkach, dzieciom, osobom starszym, osłabionym. Zwiększa liczbę czerwonych ciałek krwi, zwiększa poziom żelaza w surowicy krwi, reguluje przemianę materii, wzmacnia organizm.
Odtruwające - zmniejsza szkodliwe oddziaływanie szeregu czynników chemicznych na organizm człowieka i osłania tkankę wątrobową przed zatruciem substancjami toksycznymi. Ułatwia odnawianie tkanki wątrobowej uszkodzonej przyjmowaniem dużej ilości leków. Pyłek podnosi odporność organizmu na zakażenia, zwiększa ilość przeciwciał.
Antydepresyjne - ma działanie uspokajające i poprawia psychiczne samopoczucie człowieka. Zmniejsza nerwowość, rozdrażnienie, wzmacnia system nerwowy, wspomaga leczenie depresji i nerwic.
Antyalergiczne - stosowanie pyłku z miodem pomaga przy katarze siennym, astmie lub znacznie łagodzi ich objawy.
Przeciwmiażdżycowe - pyłek ma działanie przeciwmiażdżycowe, ponieważ obniża poziom lipidów (trójglicerydów i cholesterolu), hamuje zlepianie płytek krwi, wspomaga leczenie stanów pozawałowych, wspomaga leczenie nadciśnienia, zaburzeń krążenia obwodowego.
Antybiotyczne - wyciągi z pyłku kwiatowego mają silne działanie przeciwdrobnoustrojowe, działają na bakterie, na grzyby oraz jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej.
Regulujące trawienie - pyłek jest stosowany przy rozstroju żołądka, wspomaga leczenie silnych zaparć, przynosi poprawę w niektórych biegunkach, wspomaga leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zmniejsza krwawienia.
Inne lecznicze właściwości: - wyciągi z pyłku pomagają w schorzeniach gruczołu krokowego. W początkowym stadium choroby hamuje ją i zmniejszą możliwość nawrotów. W przewlekłym zapaleniu pyłek wspomaga leczenie prostaty antybiotykami i fizykoterapią.
Wspomagają leczenie cukrzycy - wyciągi z pyłku kwiatowego zwiększają wydzielanie insuliny. Pyłek spożywany przez chorych na cukrzycę skutecznie pomaga obniżyć poziom cukru we krwi.
Poprawiające wzrok - dzięki dużej zawartości ryboflawiny, pyłek poprawia ostrość widzenia.
Przeciwzapalne - pyłek wspomaga leczenie wewnętrznych stanów zapalnych organizmu.
Pierzga - pszczele zapasy pyłku kwiatowego. Naturalna pierzga, to zakonserwowany przez pszczoły pyłek kwiatowy. Spożywana jest przez pszczoły w okresach jesień, późna zima, wczesna wiosna. Pszczoły po przyniesieniu pyłku do ula układają go warstwami w komórkach, dodają wydzielinę gruczołów ślinowych, dopełniają komórki miodem. W temperaturze ula ok. 30°C. dochodzi do fermentacji mlekowej pyłku, zarazem jego zakonserwowania. Pierzga ma wyższą wartość spożywczą niż pyłek, lepszą przyswajalność i bogatszy skład chemiczny. Jest pokarmem o dużej zawartości białka, witamin, składników mineralnych, substancji biotycznych. Podobnie jak pyłek posiada dobre właściwości lecznicze, odtruwające.
Zastosowanie pierzgi jest takie same jak pyłku.
Stosowanie pyłku pszczelego. Zaleca się przyjmować pyłek pszczeli 3 razy dziennie pół godziny przed jedzeniem. Zaleca się rozmieszać pyłek z miodem, serkiem, mlekiem, wodą lub sokiem owocowym. Dokładnie przeżuwać przed połknięciem dla zwiększenia przyswajalności pyłku.
Dawki dzienne:
1. Dzieci 3-5 lat 10 gram pyłku.
2. Dzieci 6-12 lat 15 gram pyłku.
3. Dzieci powyżej 12 lat i dorośli 20 gram pyłku.
4. Dorośli leczniczo 30-40 gram pyłku.
Łyżeczka od herbaty zawiera około 5 gram pyłku.
Zaleca się stosować kurację pyłkową zażywając pyłek przez okres 1-3 miesięcy dwa razy w roku, jesienią i wiosną. Jesienią uodparnia na zimowe przeziębienia, grypy, katary, a wiosną wzmacnia organizm, uzupełnia braki witamin i mikroelementów.
Przepisy z pyłkiem - jest wiele sposobów na sporządzanie odżywek, leków z udziałem pyłku pszczelego. Po sporządzeniu leku odczekać kilka godzin, zanim go zażyjemy. należy wiedzieć, że niektóre osoby mogą być uczulone na pyłek kwiatowy.
Krem pyłkowy - wymieszać 20% pyłku z 80% miodu.
Pyłek przy alergii - 100 gram pyłku i 900 gram miodu, wymieszać. Trzytygodniową kurację rozpocząć na 3-4 tygodnie przed przewidywanym atakiem kataru siennego, astmy. Zacząć od małych dawek pyłku, codziennie zwiększanych do 11 dnia, następnie dawki stopniowo zmniejszamy.

Wosk pszczeli
Wosk pszczeli w lecznictwie używany jest do wyrobu maści, pomad, plastrów. W medycynie ludowej zaleca się żucie pustych plastrów przy schorzeniach górnych dróg oddechowych i alergiach(1 łyżeczka dziennie). Wosk jest niestrawny i po zakończenia żucia należy go wypluć.

Skóra i narząd wzroku
Wymieszać 100 g miodu z dwoma żółtkami. Dodać nieco olejku ze słodkich migdałów. Smarować popękaną skórę dwa razy dziennie.
Wymieszać 80 g miodu z 20 g oleju rzepakowego, dodać 10.000 j.m. witaminy A. Robić okłady na oparzenia, zgorzele, wrzody.
W szklance ciepłej przegotowanej wody rozpuścić łyżeczkę miodu. Roztwór ten gotować przez 5 minut. Z roztworu robić kompres i przykładać na oczy przy zapaleniu spojówek, rogówki, jęczmienia. Spożywanie miodu poprawia widzenie w niektórych schorzeniach siatkówki.
Zapalenie spojówek, zmęczone oczy - do gotującej 11/2 litra wody dodać łyżkę miodu, dwie łyżki rumianku. Gotować przez trzy minuty, odcedzić. Przemywać oczy wacikiem nawilżonym wywarem kilka razy dziennie, najlepiej ciepłym.

Wzmacniające
Do szklanki przegotowanej i ostudzonej wody dodać łyżkę miodu,wymieszać i pozostawić na na noc. Napój można doprawić do smaku cytryną, pić rano przed śniadaniem.
Aronia z miodem - zemleć 2-3 krotnie w maszynce owoce aronii. Na jedną część aronii dać 3 części miodu. Dodać sok z cytryny, wymieszać. Stosowaać 3-4 razy dziennie po łyżeczce. Aronia zawiera bardzo dużo witaminy P oraz inne A, C, B2, E, PP, a także mikroelementy. Przetwory z aronii mają działanie przeciwutleniające, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne, przeciwwirusowe. Wskazana jest po leczeniu antybiotykami, odtruwa organizm, regeneruje. Aronia usprawnia układ krążęnia, poprawia wzrok, wspomaga leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy.
Miód na wzmocnienie - 100 gram miodu dodać trzy posiekane ząbki czosnku, wymieszać, zamknąć w słoiku i odstawić do lodówki na jeden miesiąc. Zażywać jedną łyżkę dziennie przy osłabieniu.