Przekazane tu informacje nie mają na celu udzielania porad medycznych. Zawarta tu wiedza jest w miarę poprawna, lecz może być niewyjaśniona do końca. Autor nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne skutki nieprawidłowego wykorzystania przedstawionych tu informacji.

Jaki miód wybrać? miód i pszczoła Słodki, pachnący łąką i lasem jest wspaniałym naturalnym darem natury, który pomaga na wiele dolegliwości. Tylko zadajemy sobie pytanie - jaki wybrać? Należy pamiętać o stosowaniu go przez cały rok, a nie dopiero wtedy, gdy zaczyna nam coś dolegać. Profilaktycznie należy go jeść codziennie po ok. 20g, najlepiej rozpuszczony wieczorem w wodzie i wypitym rano przed śniadaniem. Wszystkie miody naturalne z dobrych pasiek są wartościowe. Zdrowe zadbane pszczoły, niestosowanie dużych ilości cukru do dokarmiania, dobry sprzęt np. do odwirowania, przestrzeganie temperatur oraz właściwe przechowywanie miodu to jedne z najważniejszych czynników gwarantujących pozyskanie dobrego miodu. Miód wytwarzany jest przez pszczołę miodną z nektaru kwiatowego i spadzi. Z tego względu dzielimy miód na nektarowy i spadziowy, który z kolei dzieli się na jasny i ciemny. Nektarowych jest wiele odmian, np. akacjowy, gryczany, lipowy, wielokwiatowy itd. Najbardziej cenionym, ale nie przez wszystkich lubiany, jest miód spadziowy. Przy ich produkcji biorą udział mszyce, które wysysają soki z liści lub igieł. Pobierają białko, a resztą soku mszyce wydalają w postaci słodkiej kropelki, która spada z liścia na liść lub z igły na igłę (dlatego nazywana jest spadzią - bo spada :). Sok ten zbierają pszczoły i przerabiają na miód spadziowy. Miody przesycone są roztworem wodnym glukozy i fruktozy, zawiera też niewielkie domieszki innych cukrów prostych i dwucukrów. Poza tym w miodzie znajdują się śladowe ilości wielu substancji pochodzenia roślinnego. Miody jasne zawierają głównie witaminy i cukry proste, mają mniej składników odżywczych niż miody ciemne. W starożytności stosowano go w leczeniu ran. Obecnie miód został uznany za jeden z podstawowych środków antyseptycznych. W porównaniu z innymi środkami odkażającymi miód jest skuteczny wobec wszystkich grup patogennych drobnoustrojów (bakterie Gram-dodatnie i ujemne, bakterie beztlenowe i grzyby).
Różnice w składzie chemicznym między różnymi miodami są procentowo niewielkie. Jednak niektóre rodzaje miodu przez swój specyficzny skład są bardziej przydatne w określonych schorzeniach, pomimo że różnice ich działania nie są zbyt duże.
Jak rozpoznać dobry miód

rozpoznanie miodu Jak rozpoznać czy miód jest prawdziwy? Czy nie jest rozwodniony albo dosładzany cukrem?
Pszczoły miodu nie fałszują!!!
Półki sklepowe uginają się od podróbek, coraz częściej też można spotkać miód chiński. W Chinach drzewa są często zapylane środkami chemicznymi, dlatego ten miód jest mniej wartościowy. Nawet co piąty miód może być fałszowany wodą, cukrem lub innymi substancjami.
Najlepiej miód kupować bezpośrednio w pasiece lub w sklepie pszczelarskim.
Pierwszy sposób na rozpoznanie to przelewanie miodu do szklanki z chłodną wodą:
- naturalny miód spływa nieprzerwanym strumieniem, układa się wyraźnie na dnie, rozpuszcza się w wodzie powoli.
- Miód z dodatkiem 70% syropu cukrowego nie spływa równo, tworzy zawirowania, szybciej rozpuszcza się w wodzie (zwłaszcza przy zamieszaniu), na dnie układa się nieregularnie, niewyraźnie widoczna jest granica między miodem i wodą.
- Czysty syrop cukrowy już w trakcie przelewania rozpuszcza się w wodzie, powstają liczne zawirowania. Na dnie brak granicy między wodą a syropem.
Drugi sposób to:
Kroplę miodu rozprowadza się na dłoni kopiowym ołówkiem: jeśli się zabarwi - miód jest fałszowany, jeśli nie zmienia wyglądu, miód jest dobry.
Trzeci sposób:
Dobry miód lany z łyżeczki powinien tworzyć wypukły stożek i układając się spiralnie. Jeśli miód tworzy wgłębienie zamiast stożka, to może zawierać domieszkę wody lub jest niedojrzały (jest rzadki i dlatego tworzy wgłębienie).
Co jeszcze powinno wzbudzić naszą podejrzliwość?
Miód bardzo słodki o dziwnym lub słabym zapachu przypominającym esencję zapachową lub karmel.
Ciągnący się nitkowato jest zafałszowany syropem cukrowym lub ziemniaczanym. Obecność mąki sprawdzimy, wlewając na łyżkę z miodem parę kropel jodyny. Zmiana barwy na niebieską lub czarną świadczy o produkcie podrobionym.
Inny sposób z jodyną - łyżeczkę miodu gotuje się przez 5 minut w 100ml wody. Po ostygnięciu wlewa się 1 - 2 krople jodyny i jeżeli zmieni barwę na czarną lub niebieską, to jest podrobiony.
Kropla miodu prawdziwego nie powinna toczyć się po gładkiej powierzchni.

Krystalizacja miodu
krystalizacja miodu Skrystalizowany miód jest naturalnym procesem fizycznym. Miód jest roztworem glukozy, fruktozy i innych składników w wodzie. Zawartość wody nie przekracza 20%. Tak stężony roztwór cukrów prostych wcześniej lub później musi skrystalizować się. W zależności od proporcji glukozy i fruktozy jedne miody krystalizują się szybciej, a inne wolniej. Miód z dużą zawartością glukozy krystalizuje się szybciej, np. rzepakowy krystalizuje się już w trzecim tygodniu po odwirowaniu. Akacjowy krystalizuje się w grudniu, a spadziowy jeszcze później. Krystalizacja miodu przebiega wolniej w zamkniętych i nie otwieranych słoikach.
Otwarcie opakowania, wybieranie miodu umożliwia osiadanie maleńkich drobin kurzu na powierzchni miodu. Jakiekolwiek obce cząsteczki w miodzie wywołują powstawanie pierwszych kryształków. Następnie kryształki rozrastają się w całej objętości miodu. Mieszanie miodu przyspiesza ten proces.
Aby upłynnić skrystalizowany miód należy wstawić słoik z miodem do wody o temperaturze 40°C i utrzymywać taką temperaturę.

Przechowywanie przechowywanie miodu Optymalne warunki przechowywania miodu to: temperatura 10-18°C, brak światła (nie wystawiać na działanie promieni słonecznych), szczelne pojemniki (najlepiej szklane). Wyższa temperatura przechowywania przyspiesza rozpad enzymów zawartych w miodzie. Światło działa rozkładowo na inwertazę. Miód nie zamknięty jako bardzo hydroskopijny, wchłania wodę i zapachy z powietrza, co może powodować fermentację miodu.
Tak przechowywany dobry miód zachowuje swoje właściwości przez 3 lata.

Przegrzanie miodu
powstaje wówczas, gdy podczas upłynniania miodu stałego (krupca) utrzymywana jest zbyt wysoka temperatura i (lub) przetrzymuje się go zbyt długo w tej temperaturze. Otrzymany miód ma znacznie osłabione działanie biologiczne. Prawidłowa temperatura dekrystalizacji wynosi 40-42°C. Czas zależy od wielkości opakowania, ale powinien być jak najkrótszy. Warto wiedzieć, że temperatura gniazda pszczół w pobliżu czerwia wynosi ok. 35°C. Miód płynny nie musi wcale być przegrzanym, choć może takim być. Zwykle jest to pełnowartościowy miód.

Wpływ temperatury na miód
temperatura miodu Miód dodawany do gorących płynów nie traci swoich właściwości, ale są one osłabione. Osłabia się tylko aktywność części składników, głównie enzymów: diastazy i inwertazy. Dlatego też lepiej odczekać chwilę i dodawać miód do niezbyt gorącej herbaty czy innych płynów.
W tabelce podany jest czas potrzebny do zmiejszenia aktywności diastazy i inwertazy o połowę w zależności od temperatury miodu.

Temp.°C Diastaza Inwertaza
10°C 35 lat 26 lat
20°C 4 lata 2 lata
30°C 200 dni 83 dni
40°C 31 dni 9,5 dnia
50°C 5,5 dnia 3,5 dnia
60°C 1 dzień 4,7 godziny
70°C 5,5 godziny - - 45 minut

Akacjowy
Miód akacjowy jest mniej słodki i ma łagodny smak, a kolor jego jest jasno słomkowo-żółty. Krystalizacja miodu akacjowego przebiega powoli i może to potrwać kilka miesięcy. Pomaga przy kaszlu oraz w problemach przy wrzodach i zaburzeniach przewodu pokarmowego (nadkwasota). Ma działanie uspokajające, które pomaga w zasypianiu.

Gryczany
Kolor miodu gryczanego zaczyna się od bursztynowego do ciemnobrązowego, który przy dłuższym przechowywaniu przechodzi w ciemnobrunatny, a nawet w prawie czarny. Pachnie kwiatami gryki oraz posiada ostro-słodki smak, czasami trochę piekący. Jest zalecany osobom w starszym wieku. Zalecany w profilaktyce chorób układu krążenia i przy schorzeniach kości. Wysoka zawartość rutyny, pomaga w walce z miażdżycą, chorobą wieńcową oraz nadciśnieniem tętniczym. Pomaga podobno przy problemach z pamięcią i koncentracją.

Pasieka